سینه سینا بود فرش چنین سینه ای

هین دل خود را تمام در کف دلبر سپار

تا که نپوسد دلت در حسد و کینه ای

سینه پاکی که او گشت خوش و عشق خو

تشنه آن شربتی خسته آن ضربتی

تا تو در این غربتی نیست طمانینه ای

هست خرد چون شکر هست صور همچو نی