غمزه جادوش کرد جان مرا ساحری

گر تو بیابی مرا از من من را بگو

که من آواره ای گشته نهان چون پری

مست نیم ای حریف عقل نرفت از سرم

گر تو به عقلی بیا یک نظری کن در او

تا تو بدانی که نیست کار بتم سرسری

بر لب دریای عشق دیدم من ماهیی