گر تو بیابی مرا از من من را بگو

کو چو گلستان شده ست از نظر عبهری

گم شده ام من ز خویش گر تو بیابی مرا

زود سلامش رسان گو که خوشی خوشتری

که من آواره ای گشته نهان چون پری

مست نیم ای حریف عقل نرفت از سرم

غمزه جادوش کرد جان مرا ساحری