صورت گوساله ای بود دو صد سامری

بر لب دریای عشق دیدم من ماهیی

کرد یکی شیوه ای شیوه او برتری

گر چه که ماهی نمود لیک خود او بحر بود

ماهی ترک زبان کرد که گفته ست بحر

نطق زبان را که تو حلقه برون دری

دم زدن ماهیان آب بود نی هوا