مایه نداری تو ولی خایه خود می خاری

من که ز دور آمده ام با شر و شور آمده ام

بازبنگشاده ام این دان خبر سرباری

بار که بگشاده شود از پی سرمایه بود

بس کن و بسیار مگو روی بدو آر بدو

مشتری گفت تو او سیر نه از بسیاری