بس کن و بسیار مگو روی بدو آر بدو

بازبنگشاده ام این دان خبر سرباری

بار که بگشاده شود از پی سرمایه بود

مایه نداری تو ولی خایه خود می خاری

مشتری گفت تو او سیر نه از بسیاری