برادر و پدر و مادر تو عشاقند

هزار خار مغیلان رهیده گشت ز خاری

حلاوت غم معشوق را چه داند عاقل

چو جوله ست نداند طریق جنگ و سواری

که جمله یک شده اند و سرشته اند ز یاری

نمک شود چو درافتد هزار تن به نمکدان

دوی نماند در تن چه مرغزی چه بخاری