و یا که مست شدی او ز باده عنبی

دریغ دلبر جان را به مال میل بدی

و یا فریفته گشتی به سیدی چلبی

و یا به حیله و مکری ز ره درافتادی

دهان به گوش من آرد به گاه نومیدی

چه می کند سر و گوش مرا به شهد لبی

غلام ساعت نومیدیم که آن ساعت