تو تاج را چه کنی چونک آفتاب شدی

بدان نشانه پریدی و زین کمان رفتی

نشان های کژت داد این جهان چو غول

نشان گذاشتی و سوی بی نشان رفتی

کمر چرا طلبی چونک از میان رفتی

دو چشم کشته شنیدم که سوی جان نگرد

چرا به جان نگری چون به جان جان رفتی