کمر چرا طلبی چونک از میان رفتی

نشان های کژت داد این جهان چو غول

نشان گذاشتی و سوی بی نشان رفتی

تو تاج را چه کنی چونک آفتاب شدی

دو چشم کشته شنیدم که سوی جان نگرد

چرا به جان نگری چون به جان جان رفتی

دلا چه نادره مرغی که در شکار شکور