فریب و عشوه تو تلقین کنی دو عالم را

بیار بار دگر چون مطیع و منقادی

نمی فریبمت این یک بیار و دیگر بس

کی با تو حیله کند حیله را تو بنیادی

ولی مرا مددی ده چو خنب بگشادی

چو جمع روزه گشادند خیک را بمبند

که عیش را تو عروسی و هم تو دامادی