که عیش را تو عروسی و هم تو دامادی

فریب و عشوه تو تلقین کنی دو عالم را

ولی مرا مددی ده چو خنب بگشادی

چو جمع روزه گشادند خیک را بمبند

اگر به خوک از آن خیک جرعه ای بدهی

به پیش خوک کند شیر چرخ آحادی

چو نام باده برم آن تویی و آتش تو