به پیش خوک کند شیر چرخ آحادی

چو جمع روزه گشادند خیک را بمبند

که عیش را تو عروسی و هم تو دامادی

اگر به خوک از آن خیک جرعه ای بدهی

چو نام باده برم آن تویی و آتش تو

وگر غریو کنم در میان فریادی

چنان نه ای تو که با تو دگر کسی گنجد