چو نام باده برم آن تویی و آتش تو

که عیش را تو عروسی و هم تو دامادی

اگر به خوک از آن خیک جرعه ای بدهی

به پیش خوک کند شیر چرخ آحادی

وگر غریو کنم در میان فریادی

چنان نه ای تو که با تو دگر کسی گنجد

ولی ز رشک لقب های طرفه بنهادی