گلی به دست نداری چه خار می خاری

فروگذاشته ای شست دل در این دریا

نه ماهیی بگرفتی نه دست می داری

تو را چه شصت و چه هفتاد چون نخواهی پخت

کلاه کژ بنهی همچو ماه و نورت نیست

برو برو که گرفتار ریش و دستاری

چگونه برقی آخر که کشت می سوزی