بگفت سیرو یدی یلده یلدشم اردی

بگفتمش که یکی نامه ای به دست صبا

بدادمی عجب آورد گفت گستردی

بگفتمش که چرا بی گه آمدی ای دوست

بگفتمش ز رخ توست شهر جان روشن

ز آفتاب درآموختی جوامردی

بگفت طرح نهد رخ رخم دو صد خور را