بدانک پیر سراسر صفات حق باشد

بود که ناگه از آن رخ تو دولتی ببری

تو را چو عقل پدر بوده ست و تن مادر

جمال روی پدر درنگر اگر پسری

وگر چه پیر نماید به صورت بشری

به پیش تو چو کفست و به وصف خود دریا

به چشم خلق مقیمست و هر دم او سفری