بود که ناگه از آن رخ تو دولتی ببری

به من نگر که بجز من به هر کی درنگری

یقین شود که ز عشق خدای بی خبری

بدان رخی بنگر که کو نمک ز حق دارد

تو را چو عقل پدر بوده ست و تن مادر

جمال روی پدر درنگر اگر پسری

بدانک پیر سراسر صفات حق باشد