ز روی زرد بپرسند درد دل چونست

ایا جهان ملاحت در این جهان چونی

ز آفتاب کی پرسد که چون همی گردی

به گلستان که بگوید که گلستان چونی

ولی کسی بنپرسد که ارغوان چونی

چو روی زشت به آیینه گفت چونی تو

بگفت من چو چراغم تو قلتبان چونی