چو روی زشت به آیینه گفت چونی تو

به گلستان که بگوید که گلستان چونی

ز روی زرد بپرسند درد دل چونست

ولی کسی بنپرسد که ارغوان چونی

بگفت من چو چراغم تو قلتبان چونی

جواب گفت که من بازگونه می پرسم

مثال کشت که گوید به آسمان چونی