اگر چه میوه حکمت بسی بچیدستی

ز آه و ناله تو بوی مشک می آید

یقین تو آهوی نافی سمن چریدستی

تو هر چه هستی می باش یک سخن بشنو

حدیث جان توست این و گفت من چو صداست

اگر تو شیخ شیوخی وگر مریدستی

تو خویش درد گمان برده ای و درمانی