حدیث جان توست این و گفت من چو صداست

یقین تو آهوی نافی سمن چریدستی

تو هر چه هستی می باش یک سخن بشنو

اگر چه میوه حکمت بسی بچیدستی

اگر تو شیخ شیوخی وگر مریدستی

تو خویش درد گمان برده ای و درمانی

تو خویش قفل گمان برده ای کلیدستی