دریغ از تو که در آرزوی غیری تو

تو خویش قفل گمان برده ای کلیدستی

اگر ز وصف تو دزدم تو شحنه عقلی

وگر تمام بگویم ابایزیدستی

جمال خویش ندیدی که بی ندیدستی

تو را کسی بشناسد که اوت کسی کرده ست

دگر کیست نداند که ناپدیدستی