جمال خویش ندیدی که بی ندیدستی

اگر ز وصف تو دزدم تو شحنه عقلی

وگر تمام بگویم ابایزیدستی

دریغ از تو که در آرزوی غیری تو

تو را کسی بشناسد که اوت کسی کرده ست

دگر کیست نداند که ناپدیدستی

دلا برو بر یار و مباش بسته خویش