چنانک عارف بیدار و خفته از دنیا

چگونه در غم وا می کشی به بیداری

به مثل خواب هزاران طریق و چاره استت

که ره دهی دل و جان را به غصه نسپاری

ز خار رست کسی که سرش تو می خاری

به آفتاب و به ماه و به اختران و فلک

چه داده ای تو که بی پر کنند طیاری