خموش کردم و بگریختم ز خود صد بار

چنانک با تو همی پیچد او به مکاری

دمی که درندمی تو تهی شوند چو خیک

نه های و هوی بماند نه زور و رهواری

کشان کشان تو مرا سوی گفت می آری