که در چه اید بگفتند نیستمان خبری

نشسته بودند یک شب نجوم و سیارات

برای طلعت آن آفتاب در سمری

برید غیرت شمشیر برکشید و برفت

برید غیرت واگشت و هر یکی می گفت

به ناله های پرآتش که آه واحذری

شبانگهانی عقرب چو کزدمک می رفت