شبانگهانی عقرب چو کزدمک می رفت

که در چه اید بگفتند نیستمان خبری

برید غیرت واگشت و هر یکی می گفت

به ناله های پرآتش که آه واحذری

به گوش های سراپرده هاش بر خطری

که پاسبان سراپرده جلالت او

به نفط قهر بزد تا بسوخت از شرری