به نفط قهر بزد تا بسوخت از شرری

شبانگهانی عقرب چو کزدمک می رفت

به گوش های سراپرده هاش بر خطری

که پاسبان سراپرده جلالت او

دریغ دیده بختم به کحل خاک درش

ز بهر روشنی چشم یافتی نظری

که تا به قوت آن یک نظر بدو کردی