که عشق را دم تندست و دل چو سرنایی

به خوی آتش او من همی روم ای یار

به حیله ها و به تزویرها و هیهایی

ز دردمیدن عشقش دلم شکست آورد

به جست و جوی وصالش دل مراست به عشق

چه آتشین طلبی و چه آهنین پایی

حدیث آتش گویم ز شمس تبریزی