که پشتدار تو باشد میان هر وادی

به هر کجا که روی ماه بر تو می تابد

مهست نورفشان بر خراب و آبادی

غلام ماه شدی شب تو را به از روزست

خنک تو را و خنک جمله همرهان تو را

که سعد اکبری و نیکبخت افتادی

به وعده های خوشش اعتماد کن ای جان