که هیچ بوی نبردی کسی به استادی

همه سوار و پیاده طلب درافتادند

بجهد و جد نه چون تو که سست افتادی

چو یک دو حمله دویدند ناپدید شد او

لگام ها بکشیدند تا که واگردند

نمود باز بدیشان فزودشان شادی

چو باز حمله بکردند باز تک برداشت