لگام ها بکشیدند تا که واگردند

بجهد و جد نه چون تو که سست افتادی

چو یک دو حمله دویدند ناپدید شد او

که هیچ بوی نبردی کسی به استادی

نمود باز بدیشان فزودشان شادی

چو باز حمله بکردند باز تک برداشت

که باد در پی او گم کند همی بادی