یکی پی بز کوهی و راه بغدادی

بر این صفت چو ز حد رفت هر کسی ز هوس

ز هم شدند جدا و بکرد وحادی

یکی به تک دم خرگوش برگرفت غلط

گروه گمشده با همدگر دو قسم شدند

یکی به طمع در آهو یکی به آزادی

جماعتی که بدیشانست میل آن آهو