از آن گهی که تو اندر ضمیر و دل یادی

ایا جمال تو را او جمال داد و نمک

ایا کمال تو از رشک او بیفزادی

حرام باشد یاد کسی به هر دو جهان

اگر چه طینت تبریز بس شهان زادی

ولیک چون وی شاهی بگو که کی زادی

کفیل قافیه عمر سایه اش بادا