کفیل قافیه عمر سایه اش بادا

از آن گهی که تو اندر ضمیر و دل یادی

اگر چه طینت تبریز بس شهان زادی

ولیک چون وی شاهی بگو که کی زادی

ففی الحقیقه منه الدلیل و الحادی