ضمیر عشق دل اندر سحر به سحر آری

چه قطره هاست که از حرف عشق می بارد

ز گل گلی بفزاید ز خار هم خاری

میان خار و گل این سینه ها چو بلبل مست

هزار ناله کنم لیک بیخود از می عشق

چو چنگ بی خبرم از نوا و از زاری

از آن دمی که صراحی عشق تو دیدم