نهفته شد گل، و بلبل پرید از چمنم

طمع به وصل تو دارم، تو نیز می دانی

چو در دل آمد عشق تو و قرار گرفت

نماند صبر و قرارم، تو نیز می دانی

بدرد خسته خارم، تو نیز می دانی

به ناله باز سپیدم، بسان فاخته شد

به کوهسار چو سارم، تو نیز می دانی