بدرد خسته خارم، تو نیز می دانی

چو در دل آمد عشق تو و قرار گرفت

نماند صبر و قرارم، تو نیز می دانی

نهفته شد گل، و بلبل پرید از چمنم

به ناله باز سپیدم، بسان فاخته شد

به کوهسار چو سارم، تو نیز می دانی

انار بودم خندان، بران عقیق لبت