انار بودم خندان، بران عقیق لبت

بدرد خسته خارم، تو نیز می دانی

به ناله باز سپیدم، بسان فاخته شد

به کوهسار چو سارم، تو نیز می دانی

کنون چو شعله نارم، تو نیز می دانی

انار عشق تو بودست شمس تبریزی

که برد بر سردارم، تو نیز می دانی