زین دام بی خبری چون دانه می شمری

من نزل و منزل تو من برده ام دل تو

که جان ز من ببری والله که جان نبری

این شمع و خانه منم این دام و دانه منم

دوری ز میوه ما چون برگ می طلبی

دوری ز شیوه ما زیرا که شیوه گری

اندر قیامت ما هر لحظه حشر نوست