دوری ز میوه ما چون برگ می طلبی

که جان ز من ببری والله که جان نبری

این شمع و خانه منم این دام و دانه منم

زین دام بی خبری چون دانه می شمری

دوری ز شیوه ما زیرا که شیوه گری

اندر قیامت ما هر لحظه حشر نوست

زین حشر بی خبرند این مردم حشری