دلا خیمه خود بر این آسمان زن

رسد تا نماند حقیقت نهانی

گدارو مباش و مزن هر دری را

که هر چیز را که بجویی تو آنی

مگو که نتانم بلی می توانی

مددهای جانت همه ز آسمانست

از آن سو رسیدی همان سوی روانی