تپش های ماهی ز بی استقایی

همی کوفت بر سر که تاجت کجا شد

همی کوفت بر دل که صید بلایی

درازست قصه تو خود این بدانی

چو با خویش آمد بپرسید مجنون

که گورش نشان ده که بادش فضایی

بگفتند شب بود و تاریک و گم شد