بیان کردمی رونق لاله زارش

بود جذب صرصر که کرد اقتضایی

که صرصر به پشه دل شیر بخشد

رهاند ز خویشش به حسن الجزایی

ولی برنتابد دل لالکایی

چمن خود بگوید تو را بی زبانی

صلا در چمن رو که اصل صلایی