ولی برنتابد دل لالکایی

که صرصر به پشه دل شیر بخشد

رهاند ز خویشش به حسن الجزایی

بیان کردمی رونق لاله زارش

چمن خود بگوید تو را بی زبانی

صلا در چمن رو که اصل صلایی