نگفتند هرگز تو را لن ترانی

تو شاه عظیمی که در دل مقیمی

تو آب حیاتی که در تن روانی

تو هم غیب بینی تو هم نازنینی

چو سرجوش کردی چه روپوش کردی

تو روپوش می کن که پنهان نمانی

زهی تلخ مرگی چو بی تو زید جان