تو روپوش می کن که پنهان نمانی

تو هم غیب بینی تو هم نازنینی

نگفتند هرگز تو را لن ترانی

چو سرجوش کردی چه روپوش کردی

زهی تلخ مرگی چو بی تو زید جان

چو پیش تو میرم زهی زندگانی

از این جان ظاهر به جان آمدم من