ز آهرمنی دور و دور از جفا

چنین داد پاسخ سیاووش بدوی

که ای پیر پاکیزه و راست گوی

خنیده به گیتی به مهر و وفا

گر ایدونک با من تو پیمان کنی

شناسم که پیان من مشکنی

گر از بودن ایدر مرا نیکویست