گر ایدونک با من تو پیمان کنی

که ای پیر پاکیزه و راست گوی

خنیده به گیتی به مهر و وفا

ز آهرمنی دور و دور از جفا

شناسم که پیان من مشکنی

گر از بودن ایدر مرا نیکویست

برین کرده خود نباید گریست